Murugandi

Stel jezelf eens voor.
Ik ben Kim Ouweleen. Murugandi is mijn kunstenaars-pseudoniem. Een combinatie tussen Murugan en Gandhi, maar dan zonder h. Toen ik 15 was heb ik deze naam bedacht en ik gebruik hem nog steeds.
Ik maak illustraties voor boeken, tijdschriften, maar doe ook werk naar persoonlijke vraag en heb recent een aantal logo’s ontworpen, een cd-cover en omslagen voor publicaties. Mijn werk hangt tussen comics, surrealisme en kinderillustraties in. In veel van mijn werk staan wezens centraal. Dat kunnen echte dieren zijn, lief of juist niet, maar ook monsters die uit mijn eigen fantasie komen. In het verleden waren al mijn tekeningen zwart-wit, maar nu gebruik ik steeds vaker ecoline om kleur aan mijn tekeningen te geven. Kleur kan een extra dimensie aan een tekening toevoegen, maar kan een tekening ook verpesten.

Je kunt mijn werk bewonderen op www.murugandi.com

Schermafbeelding 2015-03-08 om 22.01.34

Wanneer begon je met tekenen?
De interesse voor tekenen en kunst in het algemeen heb ik al van jongs af aan.
Als kleine kleuters werden mijn zusje en ik zoet gehouden met papier en stift. In de boekenkasten van mijn ouders stonden ook voor zover ik me kan herinneren altijd boeken over kunst. Grote boeken met mooie, wonderlijke plaatjes van M.C. Escher, Jeroen Bosch en Salvador Dalí.

Ook kan ik me nog heel goed de tekeningen herinneren die in de kinderboeken stonden die mijn moeder aan ons voorlas. Mijn zusje en ik groeiden op met de grillige waterverftekeningen in ‘Tijger en Beer’ van Janosch, ‘Dokter de Soto’ van William Steig, de avonturen van Babar de olifant, de serie ‘Kikker en Pad’ door Arnold Lobel en een verhaal over een kat en een teddybeer genaamd ‘Brom en Bram vieren feest’ door Meg Rutherford.
Sommige van die kinderboeken heb ik bewaard en nog steeds in mijn kast staan. Het heeft een nostalgische waarde, maar ook de illustraties zelf zijn prachtig en nog steeds inspirerend. Toen ik wat ouder werd, las ik tientallen strips uit de serie ‘Pol’ en kocht mijn vader de stripboeken van Kuifje voor me. Nog later bracht hij me in aanraking met Kamagurka, Gummbah en Robert Crumb en nog weer later werd ik verslaafd aan het lezen en kijken van Japanse manga en anime.

Rond mijn 15e raakte ik door een klasgenoot geinspireerd, en begon ik zelf ook actiever te gaan tekenen. De middelbare schooltijd was voor mij erg belangrijk in mijn creatieve ontwikkeling. Met mijn beste vrienden had ik blogs waar we in de pauzes absurde verhalen opschreven en tijdens lessen Latijn en geschiedenis maakten we samen gedichten en tekeningen. Zinnen en doodles die we van elkaar afmaakten en vervormden, of automatische tekeningen waar we willekeurige krassen omtoverden tot herkenbare vormen en figuren.
Na de middelbare school leek het alsof iedereen altijd al had geweten wat hij wilde worden. Behalve ik. Maar het leek me logisch dat ik iets zou doen wat met kunst te maken had en dus begon ik in 2006 tegelijkertijd een studie Kunstgeschiedenis aan de UvA en de vooropleiding van de Gerrit Rietveld Academie. Na een jaar stopte ik met de Rietveld, maar de studie Kunstgeschiedenis heb ik afgemaakt. In 2011 werd ik Master of Arts.

Tijdens mijn studie Kunstgeschiedenis was tekenen naar de achtergrond gedrongen, maar was ik meer bezig met graffiti en street art. Na de studie pakte ik de pen weer fanatiek op en in 2012 maakte ik mijn eigen website. Vanaf dat moment begon ik tekenen ook serieuzer te nemen en ging ik op zoek naar opdrachten en manieren om mezelf discipline in het tekenen te leren. Illustratie opdrachten bleken niet alleen goed voor discipline, maar dwongen me soms ook uit mijn comfort-zone, waardoor ik merkte dat ik steeds diverser en beter ging tekenen.
Schermafbeelding 2015-03-08 om 22.02.39

Wat doe je naast je creatieve leven? Werk, studie, reizen?
Naast tekenen ben ik de meeste tijd kwijt aan het strategisch bordspel Go.
Go is oorspronkelijk een Chinees spel, geschat op zo’n vierduizend jaar oud. Het is het oudste spel dat nog steeds in zijn oorspronkelijke vorm gespeeld wordt.In wezen is het net een soort schaken, qua vooruitdenken, tactiek, strategie en rekenwerk.
Go is een prachtig en verslavend spel. Ik speel het sinds 2004 en inmiddels speel ik op NK-niveau. Via Go ben ik terecht gekomen in spellenwinkel Het Paard in Amsterdam, waar ik part-time werk. Verder reis ik veel voor Go, zoals in 2014 naar een toernooi in Seoul waar ik Nederland vertegenwoordigde.Ook maak ik met Peter Brouwer, een goede vriend van me, filmpjes over Go op onze website www.badukmovies.com

Voor wie maak je je werk?
In essentie teken ik in de eerste plaats voor mezelf, omdat ik er voldoening uit haal. Het is geweldig om uit het niets met je eigen handen iets unieks te creëren. Iets wat ‘altijd’ zal blijven bestaan en waar een stukje van jezelf in verscholen zit. Maar natuurlijk is er altijd de bevestigingsdrang; vinden anderen het mooi wat ik maak? En is de opdrachtgever blij met het resultaat? Mijn stijl ligt denk ik niet iedereen, maar het is ook niet zo dat ik op een bepaalde groep inspeel.

Waar haal je inspiratie vandaan? Werk je vanuit een verhaal, een gevoel, een ervaring?
Mijn favoriete kunststroming is het Surrealisme. Het surrealisme is gebaseerd op de theorieën van Freud over het onderbewuste; een laag of gedeelte van je brein waar je in het dagelijks leven niet bij kan, maar die je soms wel ‘onbewust’ beïnvloedt. Dat onderbewuste probeerden de surrealisten te vangen in hun werk. Het is kunst die geïnspireerd is door het magische, door dromen en het toeval. Door het seksuele, het spontane en het ongrijpbare.
Het surrealisme is mijn grootste inspiratie geweest, vooral tijdens de middelbare school toen ik veel ‘doodles’ maakte, het tekenen om het tekenen zonder voorbedacht concept en dan zien waar het schip strand.  Doodlen en surrealistisch tekenen doe ik nog steeds, maar tegenwoordig teken ik vaker vanuit een verhaal of een idee. Dan is het concept geboren voordat de pen het papier raakt. Dat hangt overigens ook vaak van de opdracht af. Voor mij is die wisselwerking tijdens het tekenen erg interessant; het realiseren van het voorbedachte concept en ook loslaten hiervan tijdens het tekenen en het opgaan in een ‘waas van inspiratie’.

Het is lastig aan te geven wanneer precies die omslag tijdens het tekenen plaatsvindt, maar er is altijd wel een moment dat ik mezelf verlies in improvisatie. Vaak gebeurt dat in de details van een tekening, bijvoorbeeld tijdens het invullen van een vlak met abstracte patronen. Die spontane patronen gaan dan een eigen leven leiden en worden bijna een tekening an sich.
Surrealisme, absurdisme en magisch realisme zijn grote inspiratiebronnen, maar andere stromingen uit de kunst inspireren mij ook, zoals abstracte kunst. De laatste tijd ben ik gefascineerd door Turkse tapijten en door de Arabische mozaïeken waar Escher zich ook in heeft verdiept.
Schermafbeelding 2015-03-08 om 22.02.02

 

Waar droom je nog van? Wat zijn plannen voor de toekomst?
Mijn droom is fulltime te kunnen tekenen en illustreren. Het maken van kunst is wat ik het liefst doe. Mijn goede voornemen voor 2015 is dan ook om een aantal vaste opdrachtgevers te krijgen, waardoor ik mijzelf met tekenen financieel volledig kan ondersteunen. Momenteel ben ik in overleg met een Koreaanse tv-producent die ook boeken publiceert over Go. Het idee is dat ik in opdracht een serie tekeningen van dieren met go-patronen zal maken, die gebruikt zal worden om kinderen de spelregels van Go te leren.

Heb je een motiverende boodschap voor andere creatieve jongeren?
Een beetje onzekerheid is goed maar wees niet te onzeker over jezelf en je eigen werk. Iedereen heeft zijn eigen stijl en juist daarin ligt jouw kracht. Wees ook niet bang om een prijskaartje op je eigen talent te plakken. Het lijkt misschien brutaal of arrogant, maar juist dan nemen mensen je pas echt serieus.

Schermafbeelding 2015-03-08 om 22.02.17

Reageer

Your email address will not be published. Required fields are marked *